नानाची टांग
(आमची प्रहसनं आम्ही वाचकांच्या मनोरंजनाच्या दृष्टीने करतो, कधी यात कोणाचं नामसाधर्म्य आढळलंच, तर तो योगायोग समजण्याची काहीच कारण नाही. )
मंडळी, ऐका लाखाची गोष्ट.. कसं असतं ना! जेव्हापासून शिक्षण आणि आरोग्य हा पैसे देण्याचा आणि विकत घेण्याचा विषय सुरू झाला, तेव्हापासून साऱ्या क्षेत्राची ऐशी तैशी झालीये. शाळा शिकवायला बक्कळ पैसा लागतोय. आणि शिक्षक तिकडे घाम काढतोय. शाळेत काय येईना, म्हणून बाप पोराला मारतोय, मास्तरला शिक्षणाची मस्ती म्हणून मास्तर पेपरात गुण कापतोय.. म्हणजे सगळेच तसे नसतात, पण काहीतरी असतात.. त्यांचं नेमकं होतं काय? पहा..
कितीबी समोर येऊ द्या त्यांना मी एकटा बास… हे गाणं माह्या टीचर च्या डोक्यात एवढे घुसलं.. अन् बारामतीत कायद्याचं हत्यार त्यानं परजलं..! ठेल्यावर्ती कटींग चाय पिताना पोरांचं डोकं ठणाणलं!
माह्या टीचर लईच हुशार.. मायंदाळ हुशार.. त्यानं म्हणे एक पेपर काढला.. पोरास्नी बोलला.. चॅलेंज आपलं.. फक्त पेपर सोडवून दाखवा! अख्खे दोन मार्क जरी पडले ना, तरी मी गावभर करील गवागवा!
पोरं गेली हबकून.. सरांचा पवित्रा बघून.. सेमिस्टर काय आता सुटत नाही.. पोरांनी टाकलं ठरवून.. पण आणखी एक गोष्ट, तसा सर बी थोडा बाईलवेडा, गप्पांचा फड जमवतो पोरी बघून..!
तर मंडळी, झालं काय, परीक्षा आली निकराची म्हणून, त्या सरांनं पेपर काढलाय.. 15 पुस्तक, सोळा कादंबऱ्या, प्रश्नाचा नुसता ढिग केलाय.. एक एक वाक्य घेत आख्खी डिक्शनरी तयार करत त्याने सगळ्यांचा किस पाडलाय..
स्वतःच्या अक्कलहुशारीवर एवढा माज, की शिक्षणाचा समदा चोळामोळा केलाय.. गप्पाचा फड बनवत सर म्हणतोय, आपला नाद करायचा नाय! कायद्याचं बोला की काय द्यायचं बोला? पोरांच्या डोक्यात काही येत नाय.. बारामतीच्या पुण्यनगरीत कायद्याचा असा समदा लोच्या झालाय!
डोक्याचे भुस्कट झालं, पेपर काही सुटणार नाय.. दोन मार्क जरी पडले तरी, ह्या सराला वाटंल, आपला काही उपयोग नाय; दोन मार्क सुद्धा पडणार नाहीत, अशी त्यानं म्हणे तजवीज केली.. पोरांच्या मेंदूत इकडे अकलेची शिट्टी वाजली!
लय झालं, डोक्यावरून पाणी गेलं, इशारा शेवटचा देऊ! पोरांनी ठरवले आता, सराचीच काढू बाहेर लफडी, अन निरोपाचा नारळ देऊ..! दाखवूच, बारामतीत समदं शिजतं.. जरा माह्या टीचरला कायद्याचाच दणका देऊ!
